دربزرگ داشـت از سالگرد وفات استاد سـرآهـنگ
در روز 16 جوزا 1361 خورشـیدی ، کشـور ما سـرتاج موسیقی کلاسیک وشهـسوار عـرصه ساز و طرب را از دسـت داد . محمد حسین سـرآهـنگ به جاویدانگان پیوسـت .
استاد محمد حسین سـرآهـنگ در سال 1296 درگذر خواجه خوردک خرابات دیده به جهان گشود، هنوز کودک بیش نبود که اسـاسات موسیقی کلاسیک را از پدر بزرگوارش اسـتاد غلام حسـین فـراگرفـت . اسـتاد سـرآهـنگ جهت فـراگیری موسـیقی کلاسـیک روانهِ هـندوسـتان گردید و تحصیلات خودرا درسـرچشمه این نوع (هـندوسـتان )انجام داد . و مدت شانزده سـال به آموزش موسـیقی نزد اسـتاد عاشـق علی خان ملقب به چراغ پنجاب پرداخت . اورا میتوان بزرگترین هـنرمند موسـیقی کلاسیک افغانی در سـدهِ اخیر دانسـت . استاد سـرآهـنگ از نوابغ آوازخوانی افغانسـتان بود و توانایی خارق العاده ئی به ویژه در به اجرا آوردن موسـیقی ( راگ خوانی، تهـمری خوانی، غزل خوانی، خیال خوانی و غیره ) داشـت .
اسـتاد سـرآهـنگ هـمچنان افتخار آفـرین ترین هـنرمند موسیقی کشور بوده اسـت . او در سـفـر های متعـدد به هـندوستان ، به القاب و عناوینی دسـت یافت که در آن کشور نیز برای هـمه اسـتادان موسـیقی میسـر نبود ؛ ازجمله « کوه موسیقی » از دانشـگاه چندیگـر، «ماسـتر » « داکـتر» و« پروفـیسـر» موسیقی از دانشـگاه کلاکـندرا در کلکته ، « سـرتاج موسـیقی» از دانشـگاه الله آباد، « بابای موسیقی» در کنسـرت دهلی و بلاخره « شـیر موسیقی» از دانشـگاه الله آباد . وی در طول زندگی هـنری خود 21 مدال را برای کشـورو موسـیقی افغانی از آن خود کرد . اسـتاد سـرآهـنگ دومرتبه در سـالروز وفات اسـتاد خود عاشـق علی خان شـرکت کرد .
اسـتادسـرآهـنگ در ابتـدا بنام اسـتاد محمد حسـین خان ویا محمد حسین کابلی معـروف بود . وی این لقب را از محفلی که در ماه اسـد 1325 خورشـیدی در گذر قاضی شـهاب چنداول در منزل یکی از شـاگردان خود بنام حاجی گل که جمع کثیری از علاقـمندان آواز وی گرد آمده بودند بدسـت آورد . این لقـب را باقی قایل زاده شـاعـر توانای نابینا، بااحسـاس عجیب و فصاحت خاصی بعـنوان تحفهِ این جمع بر وی اهـدا نمود و محمد حسین سـرآهـنگ ، تحفهِ دوسـتانش را تا آخر عمر با خود حفظ کرد .
یکی دیگر از وجوه برازنده ِ اسـتاد سـرآهـنگ ، شعـرشـناسی و انتخاب شـعـر های مناسب مقام در آهـنگ هایش بود. او با ادبیات دری و به ویژه شـعـر بیدل به خوبی آشـنا بود و حتی می توان گفـت یکی از دلایل شهـرت عـبدالقادر بیدل در جامعـه افغانی ، خوانـش شـعـر های او به وسـیلهِ اسـتاد سـرآهـنگ و دیگر هـنرمندان خرابات در قالب قطعات موسـیقی بوده اسـت . اسـتاد سـرآهـنگ بعـد از 65 سـال زندگی هـنری در 16 جـوزا 1361 در اثر بیماری قلبی در کابل دارفانی را وداع گـفـت و به ابدیت پیوسـت روحـش شـاد باد و پیروان راهـش پیروز !. "هـئات تحریر
|
+| نوشته شده توسط فریدون اکبر در جمعه بیست و دوم تیر 1386 ساعت 19:4
|